A to właśnie namnażające się złe gatunki mikroorganizmów stanowią podstawę psucia się żywności. Podsumowując, miód nie może się zepsuć dzięki swoim właściwościom przeciwbakteryjnym [2]. W miodzie panuje środowisko kwaśne. Ma on pH w zakresie 3-4,5. Takie środowisko zaburza wzrost wszystkiego, co mogłoby ten produkt zepsuć. Przechowywanie w folii aluminiowej. Inną wariacją na temat przechowywania natki pietruszki jest umieszczenie wilgotnych liści na folii aluminiowej. Całość należy zawinąć pamiętając o pozostawieniu odrobiny wody w jednym z końców pakunku. Ostatni krok to umieszczenie foliowego pojemniczka w lodówce. Pieczarki, tak jak większość innych grzybów, można mrozić. Pieczarki przed mrożeniem trzeba umyć i dobrze osuszyć (bardzo często do potraw dodaje się nierozmrożone pieczarki – np. kładzie się mrożone plasterki na pizzy – dlatego powinny być oczyszczone i umyte przed włożeniem do zamrażarki). Można je mrozić w całości Jak długo można mrozić surowe mięso? Jeśli chodzi o surowe mięso, to zależy to od jego rodzaju. Mięso wołowe, cielęce i jagnięce można zamrozić na okres 6-12 miesięcy, natomiast mięso wieprzowe na okres 4-6 miesięcy. Mięso mielone, zarówno wołowe, jak i wieprzowe, można przechowywać w zamrażarce przez około 3-4 miesiące. Szerokie zastosowanie pierzgi nasuwa kolejne pytanie, czyli jak często ją przyjmować. Dawkowanie powinno być uzależnione od własnych potrzeb, ale nie zaleca się przyjmowania większej ilości na dzień, niż 30 gramów (ok. jedna łyżeczka) przez okres mniej więcej miesiąca. Pomiędzy poszczególnymi kuracjami zaleca się Vay Tiền Nhanh Ggads. Pierzga to naturalny środek wytwarzany przez pszczoły. Cechuje go zawartość wielu cennych składników odżywczych, które mają pozytywny wpływ na zdrowie. Produkt ułatwia leczenie różnych schorzeń i jednocześnie poprawia wygląd skóry. Stosowanie pierzgi jest bardzo łatwe i nie wywołuje żadnych skutków ubocznych. Jakie właściwości ma pierzga? spis treści 1. Co to jest pierzga? 2. Skład pierzgi 3. Dawkowanie pierzgi 4. Stosowanie pierzgi 5. Przeciwwskazania 6. Właściwości lecznicze pierzgi 7. Zastosowanie pierzgi w kosmetyce 8. Ile kosztuje pierzga? rozwiń 1. Co to jest pierzga? Pierzga pszczela to pyłek kwiatowy składany do komórki plastra, zmieszany ze śliną i miodem. Masa jest starannie zlepiona, zalana miodem i woskiem. Zobacz film: "Miejskie pasieki" Bez dostępu powietrza pierzga ulega fermentacji mlekowej, co działa na nią konserwująco i sprawia, że staje się łatwiej przyswajalna niż sam pyłek. Wokół każdego ziarenka znajduje się otoczka, która jest rozpuszczana podczas fermentacji. To dzięki temu przyswajalność witamin wzrasta kilkukrotnie. Zapas pierzgi w ulu jest niezastąpionym pokarmem dla pszczół, który nie ulega rozwojowi pleśni i bakterii gnilnych. Może być przechowywany przez długi czas bez obawy o utratę cennych właściwości. Pszczela rodzina zjada od 15 do 45 kilogramów pierzgi rocznie. Znaczną część spożywają 3-6 tygodniowe owady, które karmią larwy i tworzą mleczko pszczele. Wykazano, że niedobór pierzgi jest odpowiedzialny za spadek odporności pszczół. Ponadto, te odżywiane samym pyłkiem żyją znacznie krócej. W porównaniu z pyłkiem, pierzga zawiera mniej białka (12%) i tłuszczu (66%), zamiast tego więcej cukrów (o 60%) i innych substancji. To źródło witaminy K i kwasu mlekowego. Zawiera również znacznie większą ilość peptydów i wolnych aminokwasów. Pierzga jest trudna do pozyskiwania, ponieważ musi być zbierana ręcznie. Uzyskanie dużych ilości jest bardzo trudne techniczne, więc często w produktach znajduje się sztucznie tworzona pierzga. 2. Skład pierzgi Pierzga zawiera wiele dobroczynnych składników, które pozytywnie wpływają na stan zdrowia i samopoczucie. Jakością przewyższa tak cenne produkty, jak mięso wołowe czy wieprzowe. W jej składzie znajduje się: witamina A, witamina B1, witamina B2, witamina B3, witamina B6, witamina C, witamina PP, witamina E, witamina D, witamina H, witamina K, witamina B12, żelazo, fosfor, potas, miedź, sód, magnez, cynk, selen, chrom, nikiel, krzem, enzymy: inwertaza, kataliza, pepsyna, trypsyna, lipaza, laktaza. 3. Dawkowanie pierzgi Pierzga często jest stosowana w celu wzmocnienia organizmu oraz zaspokojenia zapotrzebowania na witaminy. Dzieci w wieku 3-12 lat powinny spożywać 10-15 gramów dziennie, natomiast dzieci powyżej 12 lat i dorośli - 20-30 gramów na dobę. Najlepiej spożywać ją dwa razy dziennie - rano na czczo i wieczorem przed snem. Można zażywać ją również trzy razy dziennie, 1-2 godziny po posiłku. Kuracja lecznicza pierzgą powinna trwać co najmniej kilka miesięcy. Warto jednak przed stosowaniem naturalnych metod poradzić się lekarza. Jest to szczególnie konieczne w przypadku kobiet w ciąży, dzieci poniżej 3. roku życia, młodzieży w okresie rozwoju oraz kobiet w czasie menopauzy. Według zachodniej literatury zwiększenie dawkowania pierzgi do 4 łyżeczek dziennie jest zalecane po kuracji antybiotykiem, ludziom starszym, osobom intensywnie trenującym i osobom wycieńczonych nerwowo. Kurację pierzgą najlepiej przeprowadzać dwa razy w roku przez 30-60 dni, najlepiej w czasie wiosny i jesieni. Przerwa powinna wynosić trzy miesiące. 4. Stosowanie pierzgi Pierzgę można stosować na wiele różnych sposobów, ponieważ w smaku nie różni się znacząco od miodu. Można po prostu zjeść odpowiednią ilość produktu lub rozpuścić ziarenka w filiżance z wodą, sokiem, mlekiem lub miodem. Ważne, by płyn nie był gorący, temperatura powyżej 40 stopni Celsjusza dezaktywuje większość wartości odżywczych. Pierzgę można również zalać wieczorem i wypić dopiero rano. Osoby żywione sztucznie mogą wprowadzać do żołądka lub jelit pierzgę rozpuszczoną w wodzie. Kurację można też łączyć z zażywaniem leków farmaceutycznych. 5. Przeciwwskazania Pierzga pszczela to substancja, która jest bardzo dobrze tolerowana przez organizm i nie wywołuje żadnych skutków ubocznych. Wyjątkiem jest uczulenie na produkty pszczele, w takiej sytuacji stosowanie produktu nie jest zalecane, ponieważ może wystąpić reakcja alergiczna. Pierzga nie powinna być również zażywana w nadmiarze, ponieważ przyczynia się do przybierania na wadze ze względu na wysoką zawartość cukru. 6. Właściwości lecznicze pierzgi Lecznicze możliwości pierzgi są ogromne, mimo że nie jest to produkt dostępny na receptę. Do jej najcenniejszych właściwości należy: regeneracja organizmu po operacji, regeneracja organizmu po zawale serca, regeneracja organizmu po kuracji antybiotykiem, regeneracja organizmu po intensywnym treningu, wzmocnienie organizmu, stymulacja układu nerwowego, wspomaganie układu pokarmowego (wrzody żołądka, zaparcia, biegunka, zapobieganie infekcjom, zaspokajanie zapotrzebowania na witaminy, wzmocnienie odporności organizmu, działanie antybakteryjne, poprawa apetytu. Pierzga wspiera walkę z wieloma chorobami i schorzeniami, takimi jak: anemia, choroby jelit, nadciśnienie, choroby skóry (zwłaszcza łuszczyca), nowotwór, stan zapalny jamy ustnej, gardła i przełyku, dolegliwości trawienne, zaburzenia przemiany materii, choroby żołądka, zaparcia, choroby wątroby, choroby pęcherzyka żółciowego i trzustki, cukrzyca, dna moczanowa, przerost prostaty, choroby nerek, katar sienny, astma, reumatoidalne zapalenie stawów, depresja, choroby immunologiczne, schorzenia wieku starczego, problemy ze wzrokiem, ogólne osłabienie, menopauza. Pierzga chroni wątrobę, stabilizuje jej pracę i zmniejsza poziom bilirubiny. Świetnie działa w przypadku ostrego i przewlekłego zapalenia wątroby oraz uszkodzeń narządu. Produkt umożliwia zahamowanie procesu zapalnego, martwicy i stłuszczenie komórek. Ponadto, pobudza organizm do tworzenia hemoglobiny i czerwonych ciałek. Pierzga pszczela ulepsza funkcjonowanie błony śluzowej żołądka, wspiera metabolizm i proces trawienia. Jednocześnie zapobiega nadwadze i niedowadze. Produkt zawiera antybiotyki, hamujące rozwój bakterii, który skutecznie wspomaga walkę z zakażeniami bakteryjnymi i wirusowymi. Ze względu na wysoką zawartość biopierwiastków i witamin pierzga wzmacnia system odpornościowy. Jednocześnie zmniejsza ryzyko zachorowania z niedoboru bioelementów, skażenia powietrza, wody i pokarmu. Pierzga może pomóc również w zaburzeniach wzrostu, dolegliwościach związanych z klimakterium, wypadaniu włosów oraz łamaniu się paznokci. Zmniejsza stężenie cholesterolu i rozwój miażdżycy. Wspiera ośrodkowy układ nerwowy, zmniejsza napięcie nerwowe i pobudzenie. Jednocześnie poprawia samopoczucie i uspokaja. Doceniają ją szczególnie chorzy, który cierpią na zaburzenia starcze, nerwicę lub stany wyczerpania psychicznego. Pierzga wspomaga również działanie antydepresantów, co umożliwia zmniejszenie ich dawkowania. Pierzga poprawie ukrwienie tkanki nerwowej, koncentrację i pamięć. Niweluje skutki procesu starzenia się organizmu i sprzyja długowieczności. Produkt wspiera leczenie chorób oczu, takich jak zapalenie siatkówki, rogówki i spojówek. Odpowiada także za poprawę ostrości widzenia i zmniejsza pogłębianie się wady wzroku. Po pierzgę pszczelą warto sięgnąć również w przypadku choroby alkoholowej, ponieważ skutecznie uzupełnia niedobory składników mineralnych. Zmniejsza też intensywność dolegliwości po odstawieniu napojów wysokoprocentowych. Jest stosowana przez niektóre osoby do leczenia cukrzycy, ponieważ pobudza wydzielanie insuliny. Doceniają ją również osoby, narzekające na ból mięśni i kręgosłupa, chroniczne zmęczenie, dysleksję, jadłowstręt psychiczny, osłabienie popędu i niepłodność. Pierzga jest pomocna również w przypadku łysienia, siwienia, nadczynności tarczycy, szkarlatyny, przerostu prostaty oraz zapalenia zatok. 7. Zastosowanie pierzgi w kosmetyce Pierzga pszczela ze względu na wysoką zawartość kwasu L-mlekowego stabilizuje odnowę komórkową skóry i usuwa zrogowaciałe komórki. Jest odpowiedzialna za poprawę struktury i kolorytu skóry. Kwas mlekowy sprawia, że skóra lepiej wchłania składniki zawarte w kremach, nie traci wody i dłużej utrzymuje nawilżenie. Tworzy większe ilości kolagenu, który zwiększa grubość cery, wygładza mniejsze zmarszczki i ujędrnia. Pierzga sprawia, że znika problem z zablokowanymi porami, ogniska zapalne, wypryski i zaskórniki. Obecna w składzie witamina K naprawia uszkodzenia naczyń krwionośnych, redukuje cienie pod oczami i podskórne wylewy. Na rynku obecnie nie ma kremów z witaminą K, ponieważ wywoływały reakcje alergiczne. Obecnie najlepszych sposobem jest uzupełnianie tej substancji za pomocą diety, na przykład poprzez spożywanie pierzgi i pietruszki. Pierzga pszczela świetnie działa stosowana bezpośrednio na skórę, jako składnik domowych maseczek. Można ją traktować jako lepszy zamiennik miodu w kosmetykach. 8. Ile kosztuje pierzga? Pierzga wymaga ręcznego zbierania, dlatego jej cena jest wysoka. Produkt można znaleźć jedynie w punktach ze zdrową żywnością i w sklepach internetowych. Cena kilograma pierzgi wynosi 200-300 złotych. Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Jesteś tutaj: Start »|| Biblioteczka »|| Wszystko o pyłku i jego pozyskiwaniu »|| Część 7. Pierzga ważna i niedoceniana Wszystko o pyłku i jego 7. Pierzga ważna i niedoceniana Pierzga jest produktem pszczelim wytworzonym z obnóży pyłkowych, zmagazynowanych i ubitych w plastrach z dodatkiem miodu, nektaru i śliny pszczół. Na skutek fermentacji mlekowej i innych procesów skład chemiczny pierzgi różni się od składu pyłku, z którego została wytworzona. Kwas mlekowy, którego w pierzdze jest około 3-3,5% konserwuje pierzgę i nie dopuszcza do rozwoju w niej procesów gnilnych. Pierzga stanowi pokarm białkowy pszczół oraz główne źródło witamin i składników mineralnych. Wartościowy pokarm Ze względu na duże walory odżywcze pierzga jest doskonałą odżywką białkowo-witaminową dla ludzi, znacznie lepiej przyswajaną niż pyłek pozyskiwany w formie obnóży. Należy też ją pozyskiwać, konserwować i przechowywać z myślą o wykorzystaniu do żywienia pszczół w okresach braku pożytku pyłkowego. Przede wszystkim należy prowadzić taką gospodarkę plastrami, by pszczoły gromadziły pierzgę w plastrach jasnych, które będzie można wykorzystać do ułożenia gniazda zimowego. Zapewnienie dużej ilości pierzgi w zapasach zimowych decyduje nie tylko o jakości przezimowania rodziny, ale przede wszystkim o rozwoju wiosennym. [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów Przechowywanie plastrów z pierzgą Przechowywanie plastrów z pierzgą jest trudne, ponieważ ze względu na dużą wartość odżywczą stanowi ona idealne podłoże dla rozwoju drobnoustrojów (pleśnie i drożdżaki) oraz jest atrakcyjnym pokarmem dla różnych szkodników. Największe straty w zapasach pierzgi spowodowane są rozwojem grzybni Bettsia alvei, powodującej tak zwaną grzybicę ulową. Pierzgę mogą też porastać kropidlaki, wytwarzające bardzo niebezpieczne dla zdrowia ludzi i zwierząt aflatoksyny. W pierzdze zaatakowanej przez pleśnie rozwijają się też drożdżaki, powodujące jej fermentację. Pierzga pochodząca z chorych rodzin jest źródłem zakażenia, zawierać może bowiem przetrwalniki Paenbacillus larvae, powodujące zgnilec złośliwy, przetrwalniki Nosema apis i ceranae oraz grzybicy wapiennej i kamiennej. [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów Preparatami takimi, stosowanymi w formie roztworu wodnego, opryskuje się plastry z pierzgą. Po odparowaniu wody substancja o właściwościach grzybobójczych pozostaje na powierzchni plastrów i pierzgi, dezynfekując i chroniąc ją przed wtórnym zakażeniem. Preparat taki działa też zabójczo na przetrwalniki grzybów wywołujących grzybicę wapienną i kamienną i może być używany do odkażania wnętrza uli po rodzinach chorych na grzybice. Dopuszczone na rynek preparaty, mające w swoim składzie kwas salicylowy i chitozan, nie wykazują toksycznego działania na pszczoły i nie powodują zaburzeń w rozwoju rodziny pszczelej. Pozyskiwanie pierzgi Zarówno w celach konsumpcyjnych, jak i z myślą o żywieniu pszczół, można pozyskiwać samą pierzgę. Niestety, jak dotąd nie opracowano wydajnego urządzenia, przy pomocy którego można by oddzielać pierzgę od plastrów bez zanieczyszczania jej woskiem (i innymi składkami plastra pszczelego). Dlatego niektórzy pszczelarze pozyskują pierzgę ręcznie, dzięki czemu pozostaje ona wolna od zanieczyszczeń, jest to jednak bardzo pracochłonne. Pierzgę ręcznie wydobywa się przy pomocy rurki o średnicy 5 mm z zaostrzonymi krawędziami, ze sprężynowym mechanizmem tłoczkowym w środku. Pozyskaną w ten sposób pierzgę przechowuje się w szczelnych naczyniach, zalaną miodem, w niskich temperaturach, w pomieszczeniu suchym i ciemnym. Taka mieszanina pierzgi z miodem jest doskonałą odżywką białkowo-witaminową, wzmacniającą organizm i stosowaną we wspomaganiu leczenia wielu chorób. Przyswajalność składników pyłku kwiatowego podawanego w postaci wymieszanej z miodem pierzgi jest kilkakrotnie wyższa niż zawartych w suszonych obnóżach pyłkowych. Pierzgę w ten sposób zakonserwowaną można też podawać ... [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów Metoda Makowicza Pierzgę dosyć dokładnie oczyszczoną z plastrów można uzyskać stosując metodę Makowicza. Polega ona na zdrapaniu pierzgi z plastra przy pomocy odsklepiacza widełkowego, używanego do odsklepiania miodu. Uzyskany produkt zwilża się miodem w ilości około 0,3 kg miodu na ... [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów W wielu polskich pasiekach pierzga jest produktem niedocenianym i powinno się zwracać większą uwagę na jej właściwe pozyskiwanie, magazynowanie i wykorzystanie. Pierzga pszczela, w przeciwieństwie do miodu czy wosku, jest mniej znana z serii substancji, które są produkowane przez pszczoły. Została doceniona w medycynie naturalnej, a zwłaszcza w apiterapii, która opiera się na badaniu oddziaływania pszczelich produktów na organizm człowieka. Pierzga pszczela to produkt pszczeli, który zyskuje na coraz większą popularność, gdyż posiada wiele zdrowotnych właściwości. Jest bardzo cennym produktem, który nie zawsze łatwo dostać w sklepach, a dodatkowo jej cena znacznie przewyższa cenę miodu. Jakie właściwości ma pierzga? W czasie procesu fermentacji, który przebiega w ulu, białka pyłku kwiatowego rozpadają się na peptydy i aminokwasy, przez co wzrasta ilość cukrów prostych i mleka pszczelego – dzięki temu pierzga nabiera cennych właściwości. Peptydy i aminokwasy te są dobrze przyswajane przez organizm, dlatego pierzga pszczela polecana jest osobom niedożywionym, np. wskutek ciężkiej choroby. Czytaj też: Czy cynk może chronić przed COVID-19? Co jeść, by wzmocnić układ odpornościowy? Jakie witaminy zawiera pierzga? Pierzga pszczela ma zdecydowanie bogatszy skład niż sam pyłek kwiatowy i jest o wiele łatwiej przyswajalna. Zawiera cały szereg witamin: C, B1, B2, B3, B6, B12, A, PP, K, E, H i D, a także jest bogatym źródłem mikro- i makroelementów, które poprawiają prawidłowe funkcjonowanie całego organizmu. Pierzga zawiera pierwiastki takie jak: żelazo, magnez, miedź, cynk, sód, potas i fosfor. Kiedy warto przyjmować pierzgę pszczelą? Przyjmowanie pierzgi przede wszystkim wzmacnia układ odpornościowy organizmu. Zawarte w niej substancje odżywcze wspomagają funkcjonowanie układu nerwowego oraz pozytywnie wpływają na koncentrację i pamięć. Preparaty na jej bazie są stosowane w terapii depresji, ale również jako forma wzmocnienia pracy samego mózgu, dlatego polecana jest w okresach zwiększonego wysiłku umysłowego, np. podczas sesji na uczelni czy pracy nad trudnym projektem. Pierzga pszczela reguluje pracę układu pokarmowego, a jej właściwości antybakteryjne czynią z niej środek szczególnie zalecany w okresach obniżonej odporności organizmu, np. jesienią czy zimą. Jednym ze składników pierzgi pszczelej jest kwas mlekowy. Związek ten ma korzystny wpływ na mikroflorę jelitową i wspomaga wytwarzanie tzw. dobrych bakterii, które wzmacniają odporność. Pierzga a alergia Spożywanie pierzgi przez alergików, zwłaszcza rozpoczęte jeszcze przed okresem pylenia, łagodzi objawy alergii. Jak większość pszczelich produktów korzystnie wpływa na serce i obniża poziom złego cholesterolu, dzięki czemu zapobiega odkładaniu się płytki miażdżycowej w naczyniach krwionośnych. Zawarte w niej antyoksydanty mają moc regeneracji komórek organizmu, przez co wykazuje ona działanie przeciwanemiczne i łagodzi efekty starzenia się organizmu. Ponadto oczyszcza organizm z toksyn i wspomaga pracę wątroby. Jakie właściwości prozdrowotne ma pierzga pszczela? Do najcenniejszych właściwości pierzgi pszczelej należą: regeneracja organizmu, zwłaszcza po operacjach i zabiegach, wzmocnienie organizmu w związku z występowaniem tzw. chronicznego zmęczenia, stymulacja układu nerwowego przy stanach depresyjnych, wspomaganie układu pokarmowego, w chorobie wrzodowej, ale też minimalizowanie objawów typu biegunki czy zaparcia, odtruwanie wątroby. Pierzga – dawkowanie Nie ma możliwości przedawkowania produktu. Zalecana dzienna dawka pierzgi dla osoby dorosłej powinna wynosić od 30 do 40 g, czyli podobnie jak w przypadku zaleceń odnośnie pyłku. W celu zregenerowania lub wzmocnienia organizmu wystarczy zjeść jedną łyżkę dziennie, np. dodając substancję do letniej herbaty czy do dziennej porcji jogurtu lub owsianki. Można też przygotować z niej domowe lekarstwo – wystarczy wieczorem zalać łyżkę pierzgi wodą i odczekać około 10 godzin – najlepiej wypić roztwór na czczo rano. Ten prosty zabieg wielokrotnie zwiększa jej dobroczynne działanie. Zobacz, jak pierzga wspomaga leczenie chorób i wzmacnia odporność: Co to jest pierzga pszczela? Pierzga pszczela to produkt cenny zarówno dla człowieka, jak i dla całego ula. Jej niedobór wpływa na osłabienie pszczelej rodziny, a pozyskanie około 1 kg wymaga zebrania jej z 5, a niekiedy aż 30 tzw. ramek. W skład pierzgi wchodzą miód, ślina i pyłki kwiatowe. Owady ubijają z tej mieszanki masę, którą następnie zabezpieczają woskiem, przez co rozpoczyna się proces jej fermentacji, a to z kolei działa na pierzgę konserwująco i sprawia, że jest ona przyswajana lepiej niż sam pyłek. Dodatkowo nie psuje się, a fermentacja mlekowa pozwala na zachowanie wszystkich zawartych w niej witamin i minerałów, które są zabezpieczone przed szkodliwym działaniem bakterii i grzybów. W ulu substancją żywią się głównie królowa i młode owady – zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym i wczesną wiosną, kiedy brak jest świeżego pyłku kwiatowego. Badania potwierdziły, że osobniki, które żywią się pierzgą, żyją dłużej od tych, które żywią się pyłkiem, co może mieć związek z występującym w niej mleczku pszczelim. Jeżeli chodzi o walory smakowe, to pierzga w zasadzie nie różni się od miodu. Jest jednak, jako produkt naturalny, bardzo łatwo przyswajalna przez organizm i w zasadzie nie powoduje skutków ubocznych. Gdzie można kupić pierzgę pszczelą? W sklepach można ją kupić w formie brązowych granulek zamkniętych w słoiku. Za 200 g należy zapłacić około 60 zł, ale jest to produkt wart swojej ceny. Należy tylko upewnić się wcześniej, że sprzedawca posiada pierzgę ze sprawdzonego źródła i cieszy się pozytywnymi opiniami innych klientów. Kto nie może stosować pierzgi? Pierzga jest całkowicie bezpieczna dla zdrowia i może ją stosować praktycznie każdy. Wyjątek stanowią jedynie te osoby, które są uczulone na produkty pochodzenia pszczelego. Czy słodzenie herbaty miodem to dobry pomysł? Dowiecie się tego z filmu: Zobacz film: Czy można słodzić gorącą herbatę miodem? Źródło: 36,6 Przechowywanie miodu w odpowiednich warunkach jest niezwykle ważne, ponieważ ma wpływ na jego zdrowotne właściwości. Stosowanie się do kilku wskazówek w tej kwestii zagwarantuje wyjątkowe doznania smakowe przez długi czas. ma znaczenie Miód jest produktem naturalnym, dlatego trzeba przestrzegać specjalnych zasad dotyczących przechowywania go. Mówi się, że artykuł ten nie posiada terminu ważności i można go trzymać przez nieograniczoną ilość czasu. Warto jednak wiedzieć, że stopniowo starzeje się on i zatraca swoje wartości biochemiczne. Miód posiada naprawdę długi termin przydatności. Jednak aby utrzymał on swoje właściwości, należy go przechowywać w specjalnych warunkach, które nie wpłyną na niego negatywnie. Jeżeli temperatura, w której stoi miód, przewyższa 20 stopni Celsjusza, możemy zaobserwować zachodzące w nim przemiany. Staje się on ciemniejszy, osłabia się aktywność enzymów w nim zawartych, a także zmianie ulegają proporcje cukrów. W wyniku tego miód częściowo zostaje pozbawiony swoich zdrowotnych właściwości. Jak prawidłowo przechowywać miód ? Bardzo ważne jest, aby trzymać go w zacienionym miejscu, takim jak na przykład zamknięta szafka, i starać się, by nie był on narażony na promienie słoneczne. Temperatura jest tutaj bardzo istotnym czynnikiem. Dobrze, gdy w miejscu, w którym miód jest przechowywany, wynosi ona od 8 do 10 stopni Celsjusza. Kiedy sięga ok. 17-18 stopni, wtedy miód zaczyna się przemieniać w krupiec. Z kolei temperatura wynosząca mniej niż 0 stopni Celsjusza ogranicza krystalizację, a także zatrzymuje procesy chemiczne, które zachodzą w miodzie, kiedy zostaje on odwirowany z plastrów. Jeżeli chcemy przechować miód dłużej niż kilka miesięcy, można go także zamrozić, jednak ma to wpływ na jego właściwości. Zamrożony miód będzie trwalszy niż ten, który przetrzymywany był w słoiku w zacienionym miejscu. Można go przechowywać nawet do kilku lat. Proces krystalizacji jest naturalny i nieunikniony. W jego trakcie szybciej przemianie ulega glukoza, natomiast fruktoza zachowuje się w otaczającym syropie. Miody krystalizują się w zależności od rodzaju. W przypadku niektórych następuje to od razu w całej ich masie (miód rzepakowy), u innych proces ten przebiega powoli, zaczynając się np. od dolnych warstw. Krystalizacja nie ma wpływu na jakość miodu. Zachodzi w temperaturze między 17 a 18 stopniami Celsjusza. Jeżeli wynosi ona poniżej 0, proces ten ulega zatrzymaniu, natomiast jeśli pozostawimy miód w temperaturze 25-35 stopni, stanie się on płynny. Miód możesz przechowywać w lodówce Najlepszym miejscem do przechowywania miodu jest lodówka. Dobrze, jeżeli dodatkowo będzie on zamknięty w szczelnym, najlepiej szklanym opakowaniu. Miód ma zdolność do bardzo łatwego i szybkiego chłonięcia obcych zapachów, dlatego nie należy pozostawiać go w otoczeniu produktów o silnym aromacie. Warto pamiętać o tym, żeby nie trzymać go w metalowych pojemnikach, ponieważ może on wtedy uzyskać metaliczny posmak. Oprócz skłonności do chłonięcia zapachów miód posiada także właściwości higroskopijne, bardzo łatwo przyswaja wodę oraz parę wodną. Jeżeli jest przetrzymywany w nieszczelnym opakowaniu, jego górna warstwa narażona jest na rozrzedzenie, co może być przyczyną pojawienia się drożdży wywołujących proces fermentacji. W wyniku tego zmienia się smak miodu i przestaje się on nadawać do spożycia. Przetrzymywanie miodu w słabo nawilżonych miejscach może sprawić, że stanie się on nadmiernie suchy. Dużym błędem, jaki często popełniamy, jest wybieranie miodów w płynie. Miód taki występujący zimą albo jest podrobiony i został sprowadzony np. z Azji (te produkowane poza Polską najczęściej nie są jednego rodzaju, lecz mieszane ze sobą dla uzyskania jednorodnego smaku), albo został po prostu przegrzany w celu zachowania jego płynnej postaci na dłuższy czas.

pierzga jak długo można przechowywać